با وجود باور رایج مبنی بر ایجاد بیشفعالی با مصرف قند، شواهد علمی قطعی این ادعا را تأیید نمیکنند؛ هرچند متخصصان تغذیه معتقدند کاهش مصرف شیرینیجات همچنان برای سلامت عمومی ضروری است.
به گزارش سیناپرس؛ حتماً این هشدار قدیمی را شنیدهاید: اگر به کودک شکلات و آبنبات زیادی بدهید، آنقدر پر انرژی میشود که از دیوار راست بالا میرود. اما آیا هیچ مدرک علمی وجود دارد که تأیید کند قند ما را به سمت فعالیت بیش از حد سوق میدهد؟ آماندا اِیوری (Amanda Avery)، استاد رشته تغذیه و رژیمدرمانی دانشگاه ناتینگهام میگوید: هنوز خیر.
نظریههای مطرحشده
به گفته اِیوری، دو نظریه اصلی در این زمینه وجود دارد:
- قند با فعالسازی سیستم پاداش مغز، ترشح ناگهانی دوپامین (عامل حس خوب) را تحریک میکند. افزایش دوپامین میتواند با تغییرات رفتاری، از جمله دورههایی از بیشفعالی، مرتبط باشد.
- مصرف زیاد قند موجب افزایش سریع قندخون و سپس اُفت ناگهانی آن (هیپوگلیسمی واکنشی) و تغییرات رفتاری میشود که برخی از آنها ممکن است بهعنوان بیشفعالی تفسیر شوند.
چرا شواهد علمی کافی نیست؟
- تعریف بیشفعالی ذهنی است (آنچه یک والد بیشفعالی مینامد، دیگری ممکن است انرژی طبیعی بداند)؛
- مطالعات تنها ارتباطات محدودی بین مصرف قند و رفتار بیشفعالانه نشان داده است که عمدتاً مربوط به کودکانی است که از قبل به اختلال کمبود توجه و بیشفعالی (اِیدیاِچدی) مبتلا بودند؛
- در نوشیدنیهای شیرین (حاوی هفت یا هشت قاشق چایخوری شکر)، جدا کردن اثر قند از کافئین و افزودنیها دشوار است.
جمعبندی نهایی
ارتباط مستقیم قند با بیشفعالی هنوز اثبات نشده، اما بیشترِ مردم بسیار بیشتر از حد مجاز قند مصرف میکنند. کاهش مصرف قندهای افزوده، بهویژه در نوشیدنیها، گامی ضروری برای حفظ سلامت عمومی است.
نوشته آیا قند واقعاً باعث بیشفعالی میشود؟ اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.
